مقاله

مبارزه با کرونا

*شیوع ویروس کرونا وضعیت خاصی در دنیا و کشور ما ایجاد کرده است. قبل از شیوع این ویروس و مرگ و میرهای که به این علت اتفاق می افتد، جامعه ایرانی در مواجهه با مگر و مرگ عزیزان خودش، چه رفتاری نشان می داد و آیا رفتاری مناسبی در مواجهه با این پدیده بود؟ -واکنش نشان دادن به مرگ، یک رفتار طبیعی است. وقتی که ما وارد یک منطقه زلزله خیز می شویم که زلزله رخ داده است، می بینیم هر فردی می بیند که از هر خانواده چند نفر مرده است. من بعد از وقوع زلزله، در بم و مناطق زلزله خیز دیگر حضور پیدا کرده ام. در آن ابتدا، آدم ها ناراحت نبودند و گریه هم نمی کردند. چون یک مساله کلی، برای همه آدم های آن منطقه ایجاد شده بود، به راحتی آن را می پذیرفتند. وقتی که می پذیرفتند مشکلی به وجود نمی آمد. بعد از این که زلزله تمام شد و افراد پراکنده شدند، آن آدمی که در منطقه زلزله زده است، کمبودهای خود را احساس می کند و مثلاً می بیند پدرش نیست یا مادرش نیست یا بچه هایش نیستند. بعد از شیوع ویروس کرونا و مرگ های ناشی از آن، همین حالت به وجود آمد. مردم، خیلی راحت پذیرفتند که این بیماری، می کشد و در همه دنیا این طور عمل می کند. مشکل مردم به جای دیگر برمی گردد. این بیماری، به دو صورت به آدم های جامعه، آسیب زد. یک نوع، این بود که آدم ها بیکار شدند و دیدند کاری و درآمدی ندارند و کمک قابل توجهی دریافت نکردند و دولت هم نمی توانست کمک خاصی ارائه کند. از آن طرف هم، وقتی اعضای یک خانواده، پدر خانواده را از دست می دهند چه کسی خرج آن خانواده را می دهد یعنی پدر که از دست می رود چه کسسی هزینه های خانواده را تامین می کند. در ابتدا، با مرگ مشکلی ندارند ولی کمبود آن فرد را نمی توانند جبران کنند و این مشکل را پیدا می کنند که حالا چگونه زندگی کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *